หน้าแรก > การเมือง > ขออนุญาตใส่ร้ายป้ายสี “เสื้อแดง”

ขออนุญาตใส่ร้ายป้ายสี “เสื้อแดง”


ผมขอใส่ร้ายพวกเสื้อแดงสักหนึ่งเรื่อง

วันที่แดงเคลื่อนทัพไปยึดสี่แยกราชประสงค์ (3 ม.ย.) ผมลงภาคสนามพอดี เดินสำรวจตั้งแต่แยกขึ้นไปทางสี่แยกถนนวิทยุ ซึ่งเป็นจุดปลายสุดที่เอารถยนตร์มาจอดเรียงเป็นแพ ปิดตายไม่ให้รถยนต์อื่นสัญจรได้เลย มีเจ้าหน้าที่เสื้อแดงคนหนึ่งคอยโบกรถจัดการจราจร พร้อมกับตะโกนขอโทษคนใช้รถ ขอความเห็นใจว่าต้องทำเพื่อประชาธิปไตย

ช่วงสักก่อนเที่ยง ผมเจอคุณยายท่านหนึ่ง อายุมากแล้ว คะเนคงประมาณอำมาตย์บ้านสี่เสาที่แดงเขาด่ากัน

ตอนแรกคุณยายนั่งมาในรถแท็กซี่วิ่งมาตามถนนวิทยุ เพื่อจะเลี้ยวซ้ายเข้าถนนพระราม 1 เข้าใจว่าเป้าหมายของยายคือซอยต้นสน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสี่แยก แท็กซี่เข้าไม่ได้

คนขับได้แต่ส่ายหน้า เขาพยายามต่อรองกับจราจรเสื้อแดง แต่ต้องผิดหวัง ถ้ายายจะไปต่อต้องลงเดิน เพราะนี่คือการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย เพื่อประเทศชาติ

คุณยายต้องยอมเสียสละเพื่อประชาธิปไตย และเพื่อล้มอำมาตย์

คุณยายแก่คราวอำมาตย์ต้องควักกระเป๋าจ่ายค่าแท็กซี่ แล้วก็ค่อยๆ ย่องลงจากรถพร้อมร่มคันยาวซึ่งใช้แทนไม้เท้า พร้อมด้วยถุงหิ้วขนาดย่อมอีกหนึ่งใบ ยายสืบเท้าย่องแย่งไปข้างหน้าที่ละครึ่งคืบ กว่าจะได้ครบเมตรก็หมดไปหลายสิบวินาที หน้าตาของยายน่าสงสาร ท่านคงกังวลสังขารตัวเอง ว่าจะไปได้สักแค่ไหน

จริงอยู่ว่าจากตรงนั้นเข้าซอยต้นสนไม่ไกลนัก แต่คนวัยอำมาตย์อย่างยาย ไม่รู้ว่าบ่ายโมงจะไปถึงหรือไม่

ยายเก้ๆ กังๆ อยู่พักใหญ่ จราจรเสื้อแดงก็ไม่สนใจ ทำหน้าที่โบกรถต่อไปอย่างเข้มแข็ง ก็มาต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย ไม่ได้ต่อสู้เพื่อคนอาวุโส

สักพักมีคุณพี่ชายเสื้อแดงอีกคนหนึ่ง คงเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดตลอด วิ่งเข้ามาคุยกับยาย แล้วพี่ชายได้จูงยายไปหาเสื้อแดงกลุ่มหนึ่งซึ่งจอดมอเตอร์ไซต์เรียงรายใต้ร่มไม้ 4-5 คัน ทั้งหมดเต็มไปด้วยสัญลักษณ์แดง ทั้งเสื้อผ้าที่สวมใส่และสติกเกอร์ “ยุบสภา” บนตัวรถ  พี่ชายใจดีเข้าไปขอแรงเพื่อนแดงสักคนอาสาพายายไปส่งทีเถอะ

สีหน้ายายตอนนั้นดูปูเลี่ยนๆ ชอบกล  คงรู้ดีว่าเดินไปอาจไม่ถึง แต่ครั้นจะซ้อนท้ายมอเอตร์ไซต์ ก็คงกลัว ไม่รู้ว่าเคยมาก่อนหรือเปล่าน่ะ

เจรจาอยู่ได้ไม่นาน ปรากฎว่าไม่มีใครอาสาเลย ผมก็พยายามเข้าใจพวกเขานะครับ ว่าเจตนามาต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย ไม่ได้มาบริการคนแก่ฟรีๆ (เอ… ชอบของฟรีแบบนี้สันดานอำมาตย์นี่หว่า)

พอดีมีพี่ชายวินมอเตอร์ไซต์คนหนึ่งซึ่งจอดรอลูกค้าแถวนั้นพอดี ทั้งร่างกายไม่มีอะไรแดงเลย (ส่วนกางเกงในไม่ทราบครับ) มอเตอร์ไซต์คู่ชีพหากินก็ไม่มีสติกเกอร์ “ยุบสภา” หรือ “เลือดไพร่” อะไรๆ ที่เป็นแดงเลยสักนิด แสดงว่าเขาไม่มีอุดมการณ์ประชาธิปไตยแน่ๆ

พี่เขาเข้ามารับงานไปส่งคุณยายทันที ทั้งคุณพี่เสื้อแดงและคุณพี่มอไซต์ช่วยกันประคองยายซ้อนท้าย พี่มอไซต์ยังมีน้ำใจช่วยถือร่มและถุงให้ด้วย

คุณยายซ้อนท้ายด้วยความกลัว ลับหายไปในดงรถเสื้อแดงที่จอดปิดถนนเพื่อประชาธิปไตย

เรื่องราวทั้งหมดนี้ ไม่ได้บอกว่าเป็นเรื่องจริง ไม่ได้บอกให้ใครเชื่อ ก็ผมบอกแต่แรกแล้วไงครับ ว่าผมกำลังใส่ร้ายป้ายสีเสื้อแดง

Advertisements
หมวดหมู่:การเมือง ป้ายกำกับ:, ,
  1. ยังไม่มีความเห็น
  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: