หน้าแรก > เรื่องส่วนตัว > ลุ้นส่งท้าย

ลุ้นส่งท้าย


 

 

 

ตอนสายของวันพูุธ (12 ต.ค.) เกิดนึกครึ้มใจ เดินออกจากซอยบ้านตัวเอง แล้วข้ามถนนพิบูลสงครามไปยังซอยฟากตรงข้าม ซึ่งมีปากซอยจ่อประจันหน้ากัน เพราะสุดซอยสายสั้นๆ ประมาณร้อยกว่าเมตร เป็นแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อไปพบบุคคลสำคัญคนดังขณะนี้อย่างจะจะตา นั่นก็คือ “มวลน้ำ” (คำติดปากของนักข่าวช่วงนี้)

 

สุดซอยตรงนี้ยังเป็นที่ตั้งของร้านอาหาร “เรือนปั้นหยา”  เปิดกิจการมาไม่นานนัก แต่ขอบอกว่าอาหารใช้ได้ทีเดียว และที่สำคัญบรรยากาศร้านสมกับเป็นร้านอาหารริมน้ำ ใครได้จับจองโต๊ะริมด้านนอกสุด มองออกไปบนผิวน้ำแล้วจะรู้สึกว่าเหมือนตัวเองลอยอยู่เหนือผิวน้ำ เพราะพื้นร้านซึ่งก็คือพื้นของบ้านนั่นแหละ ห่างจากน้ำแค่ไม่กี่ฟุต

ร้านอาหารแห่งนี้จึงเป็นกิจการที่ทำมาหากินตามฤดููกาลแท้ๆ หน้าน้ำหลากต้องปิดร้าน ปิดยาวนานแค่ไหนก็ขึ้นกับสภาพน้ำแต่ละปี เช่นปีที่แล้วกับปีนี้ น้ำท่วมเกินครึ่งร้าน เกือบชนเพดานเลยมั้ง

 

2011-10-13 17.01.352011-10-13 17.07.49

เห็นระดับน้ำตอนแรก (เช้าวันพุธ) ก็นึกเสียวในใจ “มันเอาแน่” มีสิทธิท่วมแน่นอน เพราะเมื่อปีก่อนซึ่งเกิดอุทกภัยเหมือนกัน ที่ตรงนี้เทศบาลตั้งกระสอบทรายทำคันกั้นน้ำซ้อนกันแค่สองสามชั้นเอง แต่หนนี้สูงเกือบเอว แถมตอนนี้น้ำก็ปริ่มๆ  ถ้ามีเรือเร็ววิ่งมาน้ำคงกระฉอกล้นแน่ๆ  แต่พอช่วงเย็นกลับมาอีกรอบ ระดับน้ำลดลงเกือบจะครึ่งเมตรได้ เลยโล่งอก  มันจะท่วมหรือไม่ท่วมก็ไอ้น้ำทะเลหนุนนี่แหละ

และหากน้ำหนุนสูงหรือทำนบกระสอบทรายแตกขึ้นมา น้ำก็จะเอ่อไหลไปตามซอย วิ่งเป็นทางตรงเหมือนกับท่อน้ำไปยังปากซอย ไหลข้ามถนนเข้าไปยังซอยบ้าน ซึ่งก็ตรงเป็นท่ออีกเช่นกัน จำได้ว่าเมื่อตอนท่วมใหญ่ปี 2538 ถนนพิบูลสงครามเป็นแบบทุกวันนี้แล้ว คือยกพื้นให้สูงขึ้น ขยายเป็นหกช่องจราจร และทำเกาะกลางถนน เท่ากับว่าแนวถนนเป็นเขื่อนกั้นน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยา ไม่ให้ไหลเข้าไปลึกมาก แต่มันก็ยังล้นไหลไปถึงจอดอยู่ตรงหน้าบ้านพอดี จำได้ว่าต้องเดินลุยน้ำสูงสักสองสามคืบจากปากซอย พอถึงหน้าบ้านน้ำก็หมดพอดี แค่ไหลรินๆ เข้าประตูรั้วพอท่วมฝาเท้าเท่านั้นเอง แต่ปีนี้น้ำเยอะกว่าแน่นอน คิดแล้วเสียวไส้ 

กลับมาที่ฝั่งนี้ต่อ บ้านคนแถวนี้โดยเฉพาะที่ยืนเรียงอยู่ติดน้ำ เขาอยู่กันมานานรุ่นต่อรุ่นเกือบจะเป็นร้อยปีแล้วมั้ง คงจะชาชินและเข้าใจสถานการณ์เป็นอย่างดี ส่วนใหญ่น้ำท่วมชั้นหนึ่งในระดับลูกบิดประตูไปแล้ว โดยมีกระสอบทรายวางกั้นหน้าบ้าน ไม่ให้น้ำไหลออกไปท่วมทางเดิน ก็เท่ากับกักน้ำไว้ในบ้านตัวเอง น่านับถือเป็นอย่างยิ่ง

2011-10-13 17.04.502011-10-13 17.06.342011-10-12 10.08.092011-10-12 10.07.23

2011-10-13 17.12.032011-10-12 10.05.04

2011-10-12 10.06.03

 

หวังว่ามันคงจะไม่เลวร้ายกว่านี้นะ นึกถึงคืนวันที่ 11 ก.ย. ฝนตกไม่ลืมหูลืมตา น้ำเหนือยังไม่ลงมา ก็เล่นเอาปากซอยเจิ่งน้ำ ก็เสียวทีเดียว  เพราะที่บ้านก็ไม่ได้เตรียมพร้อมไว้เหมือนกัน พ่อคงคิดว่าจะย้ายไปแล้ว จะท่วมก็ช่างเถอะ…

หวังว่าน้ำคงลดในเร็ววัน จะได้ไปอุดหนุนร้านเรือนปั้นหยา อยากกินแล้ว …

Advertisements
  1. ยังไม่มีความเห็น
  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: