หน้าแรก > เรื่องส่วนตัว > เธอเล่าเรื่อง

เธอเล่าเรื่อง

พฤษภาคม 22, 2013 ใส่ความเห็น Go to comments

Jane

หัวค่ำของวันทำงานสุดท้ายก่อนหยุดสงกรานต์ จังหวะจะโคนจากเสียงดนตรีลากตัวเราให้เข้ามาในบาร์แห่งนี้ ซึ่งเป็นเพียงหนึ่งในสองของย่านที่มีวงดนตรีบรรเลงสด เป็นวงดนตรีวงใหญ่ประกอบเครื่องเป่า เล่นเพลงทั่วทุกยุคที่จัดว่าฮิต ยั่วเย้าอารมณ์คึกคักดีเหลือเกิน จากเริ่มต้นด้วยเบียร์เย็นๆ ต้องขอเปลี่ยนเป็นวิสกี้ดุๆ แทน

และด้วยเป็นคนไทยเพียงคนเดียวในนั้น เธอจึงเดินเข้ามาหา ชวนพูดคุย แต่จะเรียกว่าเป็นการสนทนาก็กระไรอยู่ เพราะเธอเป็นคนเล่า เราพยักหน้ารับเป็นหลัก

“ตอนนั้นโบกแท็กซี่ไปที่โพไซดอน เขาว่ามีงานแคชเชียร์ แต่พอไปถึงเขาบอกไม่มีหรอก อย่างเธอต้องมาเป็นหมอนวด หนูไม่เอา กลับมานั่งร้องไห้ เพราะเราไปไหนไม่เป็น คนขับแท็กซี่เขาสงสารเลยบอกว่าจะพาไปหางาน ที่เดียวกับหลานสาวของเขา แต่ตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว มีฝรั่งเลี้ยงดู เขาก็พามาที่นี่แหละ มาทำงานเป็นเพื่อนนั่งดื่มกับแขก”

พอเริ่มดึกแขกเริ่มหนาตา ทั้งฝรั่งทั้งตี๋ รอบโต๊ะพูลเดินกันวุ่นวาย มีบาร์เกิร์ลคอยดูแลแทคแคร์ วงดนตรียังเพลิดเพลินกับเพลงฮิตต่อไป ช่วงนี้ยังเป็น “แฮปปี้อาว” ราคาค่าดื่มของลูกค้าถูกกว่าปกติ

“ช่วงนี้กลางวันเป็นลูกมือร้านเสริมสวย ทำงานตั้งแต่เจ็ดโมงเช้ายันบ่ายสอง แล้วก็มาร้านให้ทันร้านเปิดตอนบ่ายสี่ เลิกงานประมาณตีสาม ทำทุกวันไม่มีวันหยุด ถ้าใครขาดงานโดนปรับวันละพัน อย่างช่วงสงกรานต์นี้ก็ไม่มีหยุด ยิ่งต้องมาเลย”

แขกฝรั่งทั้งหมดเป็นผู้ใหญ่วัยทำงาน บ้างก็เลยวัยนั้นแล้ว บางคนพาเมียไทยมาทานข้าวก็มี เราจึงได้ฟังเพลงหลากหลายย้อนไปไกลถึงคลิฟ, เอลวิส, เดอะบีเทิล ฯลฯ จนกระทั่ง “ซมซาน”  ที่เรียกความสนใจจากเด็กเสิร์ฟและบาร์เกิร์ล ให้ออกลีลาท่าทางพร้อมโห่ฮาอย่างสนุกสนาน ทุกคนยิ้มแย้ม

“ตอนนี้กลับบ้านไปหาลูก ก็ไม่มีบ้านแล้วนะ ต้องเปิดโรงแรมนอน พ่อกับแม่เขาเลิกกันแล้ว ต่างก็ต่างอยู่ พ่อไปอยู่บ้านเมียใหม่ เราจะไปนอนบ้านเขาก็ไม่สะดวกใจ แค่เขาให้ลูกเราอยู่ก็ดีแล้วละ หนูฝากลูกไว้กับพ่อ จ้างพ่อเลี้ยงนั่นแหละ เลิกกับแฟนมาสิบปีได้แล้วมั้ง อยู่ด้วยไม่ไหว ขนาดหนูท้องมันยังซ้อมเอาเงิน ตอนนี้เขาให้ออกจากราชการไปเรียบร้อยแล้วละ”

หนุ่มใหญ่วัยตั้งต้นเกษียณ แต่ท่วงท่ายังดูผึ่งผาย ซึ่งนั่งดื่มอย่างสนุกสนานอยู่โต๊ะข้างๆ โผล่ผลุนไปหน้าเวที แปลงตัวเป็นนักร้องกับเขาบ้าง  “อีฟทูมอโร่เนเวอร์คัม” ดังกังวานเต็มเสียง และบาดหัวใจ… ถ้าไม่มีเช้าวันพรุ่งนี้ละ…

Advertisements
หมวดหมู่:เรื่องส่วนตัว
  1. ยังไม่มีความเห็น
  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: