Archive

Archive for the ‘เรื่องส่วนตัว’ Category

ถ่วงมือ

กรกฎาคม 14, 2014 ใส่ความเห็น

image

เมื่อวานนี้เพิ่งจะลองคาดนาฬิกาข้อมือ จำได้ว่าสมัยเด็กประมาณเรียนชั้นมัธยม เคยลองคาดกะเขาอยู่สองสามเรือนกระมัง ที่บ้านหาให้ใส่ แต่ก็ทำได้ไม่นาน เพราะรำคาญข้อมือ แล้วคิดว่าไม่ใช่เรื่องจำเป็น อยากรู้เวลาก็ถามคนอื่น หรือชะโงกหน้าดูในห้องพักครู หรือตามร้านค้า นาฬิกาฝาผนังติดกันเต็มบ้านเต็มเมือง

กลับมาทดลองอีกครั้งหลังห่างไปเป็น 20 ปี เริ่มรำคาญอีกแล้ว และที่สำคัญยังติดดูเวลาจากมือถือเหมือนเช่นเดิม ทั้งที่มือข้างที่ควักออกมาจากกระเป๋ากางเกง ก็ข้างเดียวกับที่คาดนาฬิกานั่นแหละ

แต่ดีเหมือนกันนะ คิดเสียว่าหาอะไรมาถ่วงไว้บ้าง

Advertisements

เธอเล่าเรื่อง

พฤษภาคม 22, 2013 ใส่ความเห็น

Jane

หัวค่ำของวันทำงานสุดท้ายก่อนหยุดสงกรานต์ จังหวะจะโคนจากเสียงดนตรีลากตัวเราให้เข้ามาในบาร์แห่งนี้ ซึ่งเป็นเพียงหนึ่งในสองของย่านที่มีวงดนตรีบรรเลงสด เป็นวงดนตรีวงใหญ่ประกอบเครื่องเป่า เล่นเพลงทั่วทุกยุคที่จัดว่าฮิต ยั่วเย้าอารมณ์คึกคักดีเหลือเกิน จากเริ่มต้นด้วยเบียร์เย็นๆ ต้องขอเปลี่ยนเป็นวิสกี้ดุๆ แทน

และด้วยเป็นคนไทยเพียงคนเดียวในนั้น เธอจึงเดินเข้ามาหา ชวนพูดคุย แต่จะเรียกว่าเป็นการสนทนาก็กระไรอยู่ เพราะเธอเป็นคนเล่า เราพยักหน้ารับเป็นหลัก

“ตอนนั้นโบกแท็กซี่ไปที่โพไซดอน เขาว่ามีงานแคชเชียร์ แต่พอไปถึงเขาบอกไม่มีหรอก อย่างเธอต้องมาเป็นหมอนวด หนูไม่เอา กลับมานั่งร้องไห้ เพราะเราไปไหนไม่เป็น คนขับแท็กซี่เขาสงสารเลยบอกว่าจะพาไปหางาน ที่เดียวกับหลานสาวของเขา แต่ตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว มีฝรั่งเลี้ยงดู เขาก็พามาที่นี่แหละ มาทำงานเป็นเพื่อนนั่งดื่มกับแขก”

พอเริ่มดึกแขกเริ่มหนาตา ทั้งฝรั่งทั้งตี๋ รอบโต๊ะพูลเดินกันวุ่นวาย มีบาร์เกิร์ลคอยดูแลแทคแคร์ วงดนตรียังเพลิดเพลินกับเพลงฮิตต่อไป ช่วงนี้ยังเป็น “แฮปปี้อาว” ราคาค่าดื่มของลูกค้าถูกกว่าปกติ

“ช่วงนี้กลางวันเป็นลูกมือร้านเสริมสวย ทำงานตั้งแต่เจ็ดโมงเช้ายันบ่ายสอง แล้วก็มาร้านให้ทันร้านเปิดตอนบ่ายสี่ เลิกงานประมาณตีสาม ทำทุกวันไม่มีวันหยุด ถ้าใครขาดงานโดนปรับวันละพัน อย่างช่วงสงกรานต์นี้ก็ไม่มีหยุด ยิ่งต้องมาเลย”

แขกฝรั่งทั้งหมดเป็นผู้ใหญ่วัยทำงาน บ้างก็เลยวัยนั้นแล้ว บางคนพาเมียไทยมาทานข้าวก็มี เราจึงได้ฟังเพลงหลากหลายย้อนไปไกลถึงคลิฟ, เอลวิส, เดอะบีเทิล ฯลฯ จนกระทั่ง “ซมซาน”  ที่เรียกความสนใจจากเด็กเสิร์ฟและบาร์เกิร์ล ให้ออกลีลาท่าทางพร้อมโห่ฮาอย่างสนุกสนาน ทุกคนยิ้มแย้ม

“ตอนนี้กลับบ้านไปหาลูก ก็ไม่มีบ้านแล้วนะ ต้องเปิดโรงแรมนอน พ่อกับแม่เขาเลิกกันแล้ว ต่างก็ต่างอยู่ พ่อไปอยู่บ้านเมียใหม่ เราจะไปนอนบ้านเขาก็ไม่สะดวกใจ แค่เขาให้ลูกเราอยู่ก็ดีแล้วละ หนูฝากลูกไว้กับพ่อ จ้างพ่อเลี้ยงนั่นแหละ เลิกกับแฟนมาสิบปีได้แล้วมั้ง อยู่ด้วยไม่ไหว ขนาดหนูท้องมันยังซ้อมเอาเงิน ตอนนี้เขาให้ออกจากราชการไปเรียบร้อยแล้วละ”

หนุ่มใหญ่วัยตั้งต้นเกษียณ แต่ท่วงท่ายังดูผึ่งผาย ซึ่งนั่งดื่มอย่างสนุกสนานอยู่โต๊ะข้างๆ โผล่ผลุนไปหน้าเวที แปลงตัวเป็นนักร้องกับเขาบ้าง  “อีฟทูมอโร่เนเวอร์คัม” ดังกังวานเต็มเสียง และบาดหัวใจ… ถ้าไม่มีเช้าวันพรุ่งนี้ละ…

หมวดหมู่:เรื่องส่วนตัว

ผ่านไปด้วยดี

ตุลาคม 31, 2011 ใส่ความเห็น

สถานการณ์น้ำแถวบ้านในสองวันที่ผ่านมา ยังทรงตัว และมีแนวโน้มไปในทางที่ดี แต่ก็มีเรื่องให้หวาดเสียวพอให้ได้ลุ้นกันบ้าง ให้สมกับเป็นอุทกภัยครั้งประวัติศาสตร์ สำทับด้วยความเห็นของผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายที่ยืนยันว่า หากผ่าน 31 ต.ค.ไปได้ สถานการณ์จะเริ่มคลี่คลาย

เริ่มด้วยสัญญาณดีอย่างแรกก็คือช่วงปากซอย บริเวณตรอกแยกแคบๆ ที่ตั้งของวินมอร์เตอร์ไซต์ ยาวเข้ามาในซอยได้สัก 50 เมตร (รูปซ้าย 30 ต.ค.; รูปขวา 31 ต.ค.)

 

2011-10-30 14.01.59    2011-10-31 12.07.33

 

น้ำเริ่มท่วมตรอกเส้นนี้ตั้งแต่ 28 ตุลาคมแล้ว  วันที่ 30 ยังท่วมและล้นเอ่อเข้าท่วมในซอย แต่วันที่ 31 ไม่ล้นทะลักออกมาแล้ว ถนนในซอยแห้งสนิท เทียบเคียงได้จากรูปข้างล่าง (ซ้าย 30 ต.ค.; ขวา 31 ต.ค.)

 

2011-10-30 14.02.21     2011-10-31 12.08.01

2011-10-30 14.03.56     2011-10-31 12.08.57

 

ส่วนน้ำในบ้านที่เจิ่งนองมาจากท้องร่องเก่านั้น ก็ยังคงทรงตัวเช่นเดิม ช่วงเช้าของวันที่ 30 ต.ค. ยังคงเป็นกังวลกับน้ำทะเลหนุนรอบเช้า แต่เมื่อสังเกตด้วยตาแล้วไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก ก็เบาใจ เพราะตามจากข่าวทางโทรทัศน์เขาบอกว่า น้ำหนุนรอบเย็นจะไม่หนักเท่ารอบเช้า แต่ที่ไหนได้ช่วงค่ำหลัง 1 ทุ่ม ซึ่งเขาว่าผ่านช่วงหนุนสูงสุดไปแล้ว น้ำยังเอ่อขึ้นมาไม่หยุด ไหลเข้าลานจอดพอท่วมฝ่าเท้า และเท่าที่เข้าใจน้ำน่าจะซึมผ่านมาจากพื้นดินด้วย ตามรอยแยกของพื้นซีเมนต์นั่นเอง สรุปว่าจากที่ห่างหลายสิบเมตร ก็มีบางส่วนผุดตามพื้นดินที่ไม่ได้เทปูนซีเมนต์ เรียกว่าโผล่ขึ้นมาจ่อใกล้ๆ ตรงเทอร์เรซหน้าบ้านเลย

 

2011-10-30 21.36.01

 

แต่ในใจยังเชื่อว่าเป็นอิทธิพลจากน้ำหนุนนั่นแหละ แม้จะเลยเวลามาแล้ว แต่กว่าที่ระดับน้ำจะยกตัวจากปากน้ำมาจนถึงเมืองนนท์ มันคงค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป  หนุนสูงตรงปากน้ำที่หนุ่งทุ่ม อาจจะมาสูงตรงบ้านเราสักสามทุ่มก็ได้ คิดเอาเองพอให้สบายใจ แล้วก็บอกพ่อให้เข้านอนดีกว่า เพราะตัวบ้านก็ยกพื้นสููงหลายสิบเซนติเมตร ประเมินแล้วไม่น่าจะท่วมในคืนเดียวหรอก

 

2011-10-31 07.32.38

 

แต่พอนี้ (31 ต.ค.) ตื่นมาก็แทบร้องเจี๊ยก!!!  จากเมื่อมันหยุดแค่ประมาณขอบซีเมนต์ข้างบ้านที่ใช้จอดรถ (ตามภาพข้างบน) ซึ่งจะเห็นว่าระดับพื้นบ้านสูงกว่าระดับน้ำเล็กน้อย แต่ระหว่างที่เราหลับ มันลุกลามล่วงล้ำก้ำเกินมาอีกหลายเมตรทีเดียว ระดับน้ำสูงขึ้นกว่าเมื่อคืนอย่างเห็นได้ชัด ถ้ายังเอ่อขึ้นเรื่อยๆ ตลอดทั้งวันคงท่วมบ้านแน่นอน แต่ดูจากรอยเปียกน้ำบนพื้น ช่วยบอกให้สบายใจว่าอยู่ในช่วงขาลงแล้ว เหมือนมันจะช่วยเตือนให้เห็นธรรมชาติของน้ำท่วมประการหนึ่ง นั่นคือการจู่โจมในยามวิกาล ถ้าเกิดเป็นน้ำทุ่งหรือน้ำป่าไหลหลากคงหวาดเสียวมิใช่น้อย ว่ามันเกิดอะไรขึ้นวะ! ระหว่างเราหลับ ฉะนั้นอย่าชะล่าใจ

พอช่วงสายสักสิบโมงได้เดินออกไปสำรวจที่ปากซอย ตามที่กล่าวไว้แล้วในตอนต้น พบว่าบนถนนกลับมาแห้งสนิทอีกครั้ง กลับเข้าบ้านน้ำเริ่มแห้ง พออ่านข่าวเขาว่าขณะนี้ผ่านช่วงคับขันไปหนึ่งเปลาะแล้ว รอลุ้นใหม่อีกรอบกลางเดือนพฤศจิกาคม… ไม่ใช่สิ… ยน… *_* 

หวังว่าคงเป็นเช่นนั้น

หมวดหมู่:เรื่องส่วนตัว ป้ายกำกับ:,

มาจ่อแว้ววว…

ตุลาคม 29, 2011 ใส่ความเห็น

ตื่นเช้าวันนี้ (29 ต.ค.) เพื่อมานั่งลุ้นน้ำทะเลหนุนรอบเช้า 9.09 น.  สถานการณ์รู้สึกว่าจะผ่านไปด้วยดี จึงเดินลงจากบ้านว่าจะออกไปหาอะไรกินสักหน่อย แต่เมื่อมองผ่านหน้าต่างออกไปด้านใน ซึ่งมีบ้านอีกหลายหลังตั้งอยู่ในรั้วเดียวกัน ก็พลันระทึกเล็กๆ มามันแล้ว

 

2011-10-29_11-15-44_633

อ่านเพิ่มเติม…

หมวดหมู่:เรื่องส่วนตัว ป้ายกำกับ:,

ใกล้เข้ามาแล้ว

ตุลาคม 29, 2011 1 ความเห็น

เช้าเมื่อวาน (28 ต.ค.) ซึ่งเป็นวันแรกของช่วงเฝ้าระวังน้ำทะเลหนุนสูงระหว่าง 28-31 ต.ค.  ได้ไปสังเกตการณ์น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาอีกหน ซึ่งจะว่าไปก็แทบจะทำเป็นกิจประจำวันไปเสียแล้ว ช่วงนั้นประมาณ 10 โมงเช้า  เลยเวลาน้ำทะเลหนุนไปเรียบร้อยแล้ว

2011-10-28 10.42.33

อ่านเพิ่มเติม…

หมวดหมู่:เรื่องส่วนตัว ป้ายกำกับ:,

ลุ้นส่งท้าย

ตุลาคม 14, 2011 ใส่ความเห็น

 

 

 

ตอนสายของวันพูุธ (12 ต.ค.) เกิดนึกครึ้มใจ เดินออกจากซอยบ้านตัวเอง แล้วข้ามถนนพิบูลสงครามไปยังซอยฟากตรงข้าม ซึ่งมีปากซอยจ่อประจันหน้ากัน เพราะสุดซอยสายสั้นๆ ประมาณร้อยกว่าเมตร เป็นแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อไปพบบุคคลสำคัญคนดังขณะนี้อย่างจะจะตา นั่นก็คือ “มวลน้ำ” (คำติดปากของนักข่าวช่วงนี้)

อ่านเพิ่มเติม…

จะหนักกว่านี้ไหม

กันยายน 19, 2011 1 ความเห็น

2011-09-11_20-46-25_7452011-09-11_20-48-07_421

   2011-09-11_20-50-58_553

2011-09-11_20-46-39_680 2011-09-11_20-44-35_12

บรรยากาศตรงปากซอยทางเข้าบ้านเมื่อค่ำวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (11 ก.ย. หรือ 911)  เป็นค่ำวันฝนตกหนักไม่ลืมหูลืมตาทั่วประเทศ นานเกือบสองชั่วโมงทีเดียว จนเช้ารุ่งขึ้นมีข่าวตึกถล่มที่สระบุรีนั่นแหละ

ความรู้สึกแรกที่ต้องเดินลุยน้ำ แม้จะเป็นช่วงไม่กี่สิบเมตร เกิดความประทับใจอย่างไรก็ไม่ทราบ เพราะไม่ได้เห็นภาพแบบนี้มานานแล้ว น่าจะนานเกินกว่าสิบปีหรือเกือบยี่สิบปีแล้วกระมัง นับตั้งแต่ทำถนนใหม่ขยายเป็นหกช่องจราจร ยกพื้นให้ระดับถนนสูงกว่าซอย แถมยังทำเกาะกลางถนนอีก  เท่ากับเป็นการสร้างทำนบกั้นน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาไม่ให้ไหลเอ่อมาตามซอยฝั่งตรงข้าม ไหลข้ามถนน เข้ามายังปากซอยบ้านเราได้ แต่คืนนี้หนนี้มันคงหนักหนาจริงๆ ปริมาณน้ำฝนมากมายไม่สามารถระบายลงท่อประปาที่อยู่ใต้ถนนได้ทัน จึงเจิ่งนองท่วม ให้ชาวประชาพอเดินลุยน้ำเย็นๆ

เมื่อปีก่อนสมัยรัฐบาลอภิสิทธิ์ ดินฟ้าอากาศก็ไม่ต่างจากวันนี้ เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่และแผ่วงกว้าง จนคนตกอกตกใจกันทั้งประเทศ คนแถวนี้ก็เดือดร้อนเหมือนกัน โดยเฉพาะพวกที่บ้านอยู่ฝั่งริมเจ้าพระยา ขนของหนีน้ำกันยกใหญ่ แต่มันก็ยังไม่ท่วมเลย

ทำให้คิดถึงสมัยเด็กๆ ตอนที่ย้ายมาอยู่ตรงนี้ใหม่ๆ น้ำท่วมเป็นประจำ หน้าฝนทีไรต้องเตรียมตัวเตรียมใจลุยน้ำไปกลับโรงเรียนทุกเช้าเย็น แล้วสมัยนั้นไม่ใช่ระดับตาตุ่ม แค่มิดเข่าเท่านั้นเอง

ถ้าจะมาอีกรอบ ก็ขอประมาณนี้แล้วกัน พอได้เดินลุยสนุกตีนดี

หมวดหมู่:เรื่องส่วนตัว ป้ายกำกับ: